Δικαιώματα του ασθενούς

 Σύμφωνα με το Ν. 2071/92 ΦΕΚ 123/92 τ.A΄, άρθρο 47 ο ασθενής έχει το δικαίωμα:

  1. Προσεγγίσεως στις υπηρεσίες του νοσοκοµείου, τις πλέον κατάλληλες για τη φύση της ασθένειάς του.
  2. Της παροχής φροντίδας σε αυτόν µε τον οφειλόµενο σεβασµό στην ανθρώπινη αξιοπρέπειά του. Αυτή η φροντίδα περιλαµβάνει όχι µόνο την εν γένει άσκηση της ιατρικής και της νοσηλευτικής, αλλά και τις παραϊατρικές υπηρεσίες, την κατάλληλη διαµονή, την κατάλληλη µεταχείριση και την αποτελεσµατική διοικητική και τεχνική εξυπηρέτηση.
  3. Να συγκατατεθεί ή να αρνηθεί κάθε διαγνωστική ή θεραπευτική πράξη που πρόκειται να διενεργηθεί σε αυτόν. Σε περίπτωση ασθενούς µε µερική ή πλήρη διανοητική ανικανότητα, η άσκηση αυτού του δικαιώµατος γίνεται από το πρόσωπο που κατά νόµο ενεργεί για λογαριασµό του.
  4. Να ζητήσει να πληροφορηθεί ό,τι αφορά στην κατάστασή του.
  5. Το συµφέρον του ασθενούς είναι καθοριστικό και εξαρτάται από την πληρότητα και την ακρίβεια των πληροφοριών που του δίνονται. Η πληροφόρηση του ασθενούς πρέπει να του επιτρέψει να σχηµατίσει πλήρη εικόνα των ιατρικών, κοινωνικών και οικονοµικών παραµέτρων της καταστάσεώς του και να λαµβάνει αποφάσεις ο ίδιος ή να µετέχει στη λήψη αποφάσεων, που είναι δυνατόν να προδικάσουν τη µετέπειτα ζωή του.
  6. Ο ασθενής ή ο εκπρόσωπός του σε περίπτωση εφαρµογής της παρ. 3, έχει το ∆ικαίωµα να πληροφορηθεί, πλήρως και εκ των προτέρων, για τους κινδύνους που ενδέχεται να παρουσιασθούν ή να προκύψουν εξ αφορµής εφαρµογής σε αυτόν ασυνήθων ή πειραµατικών διαγνωστικών και θεραπευτικών πράξεων. Η εφαρµογή των πράξεων αυτών στον ασθενή λαµβάνει χώρα µόνο ύστερα από συγκεκριµένη συγκατάθεση του ίδιου. Η συγκατάθεση αυτή µπορεί να ανακληθεί από τον ασθενή ανά πάσα στιγµή.
  7. Ο ασθενής πρέπει να αισθάνεται τελείως ελεύθερος στην απόφασή του να δεχθεί ή να απορρίψει κάθε συνεργασία του µε σκοπό την έρευνα ή την εκπαίδευση. Η συγκατάθεση του για τυχόν συµµετοχή του είναι δικαίωµά του και µπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγµή.
  8. Στο µέτρο και στις πραγµατικές συνθήκες που είναι δυνατόν, προστασίας της ιδιωτικής του ζωής. Ο απόρρητος χαρακτήρας των πληροφοριών και του περιεχοµένου των εγγράφων που τον αφορούν, του φακέλου των ιατρικών σηµειώσεων και ευρηµάτων, πρέπει να είναι εγγυηµένος.
  9. Του σεβασµού και της αναγνωρίσεως σε αυτόν των θρησκευτικών και ιδεολογικών του πεποιθήσεων.
  10. Να παρουσιάσει ή να καταθέσει αρµοδίως διαµαρτυρίες και ενστάσεις και να λάβει πλήρη γνώση των επ’ αυτών ενεργειών και αποτελεσµάτων.